Friday, 11 March 2016

മുകില്‍നാടകം

(ഫെബ്രുവരി 2016)

ശോണിമ പടരും സന്ധ്യാംബരമൊരു നാടകവേദികയായ്
ശാന്തം സൂര്യനുമുന്നില്‍ മേഘം നാടകമാടുകയായ്

ചെമ്മുകില്‍ നീളെ നിരന്നു വരപ്പതൊരവലോകനചിത്രം
ഓരോ കീറും നേരില്‍ക്കണ്ട മനുഷ്യകഥാപാത്രം

ശൂന്യം നീലനഭസ്സില്‍ തനിയെത്തനിയെ തെളിയുന്നു
വീര്യം കൂടി മനസ്സില്‍ പതിയെപ്പതിയെ പതിയുന്നു

ചടച്ചതെന്നു ചിരിക്കാന്‍നേരം തടിച്ചുവീര്‍ക്കുന്നു
വെളിച്ചമേകാന്‍ വെമ്പും രവിയെ മറച്ചുനില്‍ക്കുന്നു

തെളിഞ്ഞതെന്നു നിരൂപിക്കുമ്പോള്‍ ഒളിഞ്ഞുമാറുന്നു
കളങ്കമേറ്റ മനസ്സും പേറി കാത്തുകിടക്കുന്നു

നനുത്ത മഞ്ഞിന്‍ തഴുകലിനായി കൊതിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍
നിണം നനഞ്ഞൊരു വാളായ് വാനിന്‍ മേനി മുറിക്കുന്നു

ഏഷണികൂട്ടാന്‍ മേഘക്കീറേ നീയേ മുമ്പത്തി;
ഭീഷണമല്ലോ നീയെഴുതുന്ന മനുഷ്യചലച്ചിത്രം!

നമ്പരുതമ്പേയിവളെ,യിക്കഥയപ്പടി നേരല്ല
നേരു നിറഞ്ഞതുകാണാന്‍ മാനം രാവിലെ നോക്കേണം

ജ്വലിച്ച സൂര്യനുചുറ്റും ഗഗനം തെളിച്ചമാകുന്നു
ഇരുട്ടുവിട്ടും ചുകപ്പഴിച്ചും വെളുപ്പുചാര്‍ത്തുന്നു

കനവിന്‍തൂവല്‍ച്ചിറകുവിടര്‍ത്തി കിളികള്‍ പാറുന്നു
മിഴികളെഴുന്നേറ്റതിരുമറന്ന നഭസ്സുവണങ്ങുന്നു

നനവും കനവും നന്മയുമതിരില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകളും
നിറയുമൊരുദയാകാശം നമ്മുടെ ജീവിതമാകട്ടെ!

No comments:

Post a Comment